Zes maanden! Het gaat ongelofelijk snel. Ik probeer zoveel mogelijk uit mijn tijd hier nog te halen. Schaatsen was bijvoorbeeld zoiets wat ik absoluut nog wou doen voordat ook de winter plots voorbij zou zijn. Ik ben blij dat ik er in geslaagd was Ruben mee te slepen. Stiekem was ik ook blij dat ik zelfs een beetje beter was dan hem. Ik mag toch is niet de loempste zijn in alles? Jammer genoeg miste ik het wanneer hij viel. Dat had ik graag gezien.
Ook ben ik samen met Lena naar de finale in de Europese schaatskampioenschappen gaan kijken. Heel het evenement duurde ongeveer drie uur maar het was het zeker waard. Super mooi! Niks vergeleken met ons klungelig geschaatst van een paar dagen ervoor.
Toen we ongeveer in de helft van ons uitwisselingsjaar zaten, was het tijd voor yfu om ons nog is samen te roepen voor de typische yfu groepsgesprekken. Niet direct iets waar ik echt naar uitkeek...
Het viel al bij al wel mee. Het feit dat ik daar samen met mijn geweldige Zwitserse vriendinnen was maakte het beter. Op de mid-year orientation maakten we een collage van ons jaar en schreven we een brief naar ons zelf voor op het einde van het jaar. De collage deed me beseffen hoe tof ik het tot nu toe gehad heb maar bij het schrijven van de brief begon ik bijna te wenen. Soms heb ik het echt moeilijk en wil niks liever dan naar huis gaan maar tegelijk kan ik me het echt niet voorstellen om alles hier zo maar achter te laten. Ik krijg paniek als ik aan mijn terugkeer denk.
De dag voor de oriëntatie bleven Sophia, Sara en Ines slapen. We hadden het geniale plan om gepersonaliseerde truien te maken. Het is algemeen bekend dat ik niet de meest handige en praktische mens ter wereld ben maar trots kan ik zeggen dat ik er in geslaagd ben het naaimachine niet stuk te maken. Daarnaast is mijn trui ook soort van gelukt. Beetje scheef hier en daar maar met liefde gemaakt.
Op de oriëntatie had ik samen met Ninke, een uitwisselingsstudent van Nederland afgesproken om het volgende weekend naar het Vasamuseum te gaan. Wat we dan ook gedaan hebben. Ik had het schip twee jaar geleden al is gezien maar het blijft indrukwekkend. Het was supertof om nog is een hele dag Nederlands te praten. Aangezien we zo bezig zijn met taal vielen de verschillen tussen Vlaams en Nederlands nu extra hard op. Dit zorgde vaak voor misverstanden gevolgd door de slappe lach.
Diezelfde avond had Bosse gepland om surströmming te eten. Lena was die avond niet thuis dus Bosse dacht de gelegenheid te nemen om eindelijk zijn geliefde surströmming te eten. (Lena had hier nooit akkoord mee gegaan.) Dit gaf mij meteen ook de gelegenheid om de gevreesde surströmming te proeven. Ik moet toegeven dat ik wat schrik had. Het stonk verschrikkelijk maar ik had veel erger verwacht. Het smaakte zelfs wel oké. Maar ik begrijp niet goed waarom je zou uitstaan met de stank voor iets dat niet zo ongelofelijk lekker is. Ik heb het in ieder geval getest en ik kan het nu van mijn lijstje halen.
Valentijn of in het Zweeds alla hjärtans dag (vertaling: alle hartjes dag) is ook geweest. (Geef toe, klinkt toch veel schattiger in het Zweeds) Niet een dag waar ik normaal gezien speciaal veel aandacht aan schenk maar dit jaar was het toch een beetje anders. Fotografiska bezoeken en gaan eten in een supergezellige crêperie met de jongen die ik elke dag meer en meer leuk vind, noem ik wel een geslaagde Valentijn.
Blijkbaar hebben de Zweden ook een speciale dag waar ze semlor eten. Een gebakje met een soort van marsepein en slagroom. De perfecte dag om dan ook semlor te bakken. Samen met Ruben heb ik ongelofelijk lekkere semlor gemaakt. Meer zijn verdienste dan die van mij. Mijn gastgezin was in ieder geval een beetje trots op hun geëngageerde gastdochter.
Mijn gastbroer is ook een jaartje ouder geworden. Ett stort grattis! Voor zijn verjaardag had ik een zak chips gekocht en daar een lintje rond gedaan. Zijn broer had precies hetzelfde gedaan. Dit zegt wel iets over mijn gastbroer... Hij was er in ieder geval blij mee. Bosse kon nu ook uitpakken met zijn super lekkere verjaardagstaart. Voor mijn part hoeft hij die niet alleen te maken als er iemand jarig is.
Vrijdag was ik samen met Esther naar alt-J geweest. Een van mijn favoriete bands! Ik stond helemaal vanvoor en kon dus alles zien. Dit is niet vaak het geval voor mij... Ik was dan ook supergelukkig!
 |
| Het was zo verdomd goed! |
Op dit moment zit ik in de trein met bestemming Umeå. Daar ga ik Lotte samen met Laura een bezoekje brengen voor een weekje. Ik heb hier heel hard naar uit gekeken. Vooral naar vakantie! Ik ben zo schoolmoe geworden. Ik hoop dat dit weekje me deugd gaat doen. Het wordt ook supertof om de andere Belgische uitwisselingstudenten terug te zien! Ik vraag me af wat een weekje Nederlands met mijn Zweeds gaat doen? Ik ben ook enorm benieuwd naar het noorden van Zweden. Ik heb te veel tijd gespendeerd in Stockholm dat ik niet echt een representatief beeld van Zweden krijg... Tijd om daar verandering in te brengen!
(Ondertussen ben ik al terug van dit ongelofelijk tof bezoekje. Ik probeer hier zo snel mogelijk een blogbericht over te schrijven!)
