Eindelijk herfstvakantie!

Na deze toch wel bewogen week, ben ik blij dat het herfstvakantie is.

Om te beginnen hebben ze Alice (een van de katten) in slaap gebracht. Eerst voelde ik me op een of andere manier schuldig maar Lena verzekerde me dat ze het al langer van plan waren. Ze was te wild geworden om in een appartement te wonen. Hoewel ik me soms mateloos aan de katten stoor is het toch verdrietig dat ze er niet meer is.

...aan de katten stoor? Essaias achtervolgt me, komt direct op me liggen waar ik ook ben en begint met zijn kop tegen mijn benen te rammen. In de kattenbak kakken lukt niet altijd. Een tijd geleden waren er een paar vrienden overgekomen voor middag. Het hoogtepunt van de avond was toen Essaias op het pak van een van de gasten had gekakt. Ook Alice kon er wat van. Vooral in de wasbak maar het ergste van al was toen ze in mijn rugzak had geplast. Ik schrok me een keer dood toen Essaias een vogel in het appartement had gevangen! Hoe is dat vogeltje in hemelsnaam binnen geraakt? Ik kon het nog horen piepen voor hij het verslond en er alleen nog wat veertjes overbleven. Ondanks dat zijn het lieve beestjes.

De volgende dag kwam ik op school en ik merkte direct dat er iets aan de hand was. Er hing een stille vreemde sfeer op school. Er was een leerkracht gestorven. Zo iets is echt verschrikkelijk. Ik had geen idee wie hij was maar ik leef mee met al zijn leerlingen en collega's. Het deed me denken aan Meneer Tyskens, de beste leerkracht Godsdienst ooit, die bij ons op school was overleden...

Niet alleen verdrietig nieuws deze week want het was ook Halloween op school. Samen met Hanna was ik gaan shoppen voor mijn kostuum en toen heeft ze me wat beter leren kennen. Ze heeft ontdekt dat ik een perfectionist ben. Het bleek wel dat ik helemaal niet zoveel moeite in mijn kostuum had moeten steken want bijna niemand op school was verkleed. Ik was lichtjes teleurgesteld. Ik had meer verwacht van een esthetische school. Maar ik moet wel zeggen dat zij die dan toch verkleed waren, ook echt wel goed waren! Ik was een van de weinige met een 'niet eng' kostuum maar ik was toch trots op mijn Mary Poppins.

Een van de 'wel enge' kostuums

 

Pluggapluggaplugga

(Plugga=studeren)

Ik heb mezelf beloofd niet al te veel te stressen voor school. Ik krijg niet eens een rapport. Maar het ligt gewoon niet in mijn aard om helemaal niks te doen voor een toets. Deze week heeft iedereen hard zitten studeren voor de toets cultuurgeschiedenis. Ik heb de leerstof is doorgenomen maar na 6 jaar Latijn denk ik dat ik toch wel een beetje op de hoogte ben van hoe het er aan toe ging in het antieke Griekenland en het Romeinse Rijk. Ik denk dat ik ook wel mag zeggen dat ik de toets geknald heb!

Midden in deze drukke week (voor de rest van de klas toch) ben ik samen met Lena naar de cinema geweest om live naar  de opera Macbeth vanuit Met in New York te gaan kijken. De meesten zouden dit waarschijnlijk ongelofelijk saai vinden. Ik weet nog toen we naar de opera Nabucco waren gaan kijken en ik de enige was die niet in slaap was gevallen. Anna Netrebko speelde Lady Macbeth en dat was pas een ongelofelijk straffe madam.

 

 

Als beloning voor al dat harde werk zijn we vrijdag naar de cinema geweest. The Maze Runner. The Hunger Games, Divergent en Jurassic Park in een film. Niet slecht. Ik denk dat wij de enige in de filmzaal waren die verschoten van alles en het niet konden laten om dat ook te laten horen. Voor de film waren we natuurlijk eerst snoep gaan kopen en ik had maar van alles een beetje gepakt. Plots kreeg ik iets in mijn mond dat me bijna deed overgeven. Zweeds snoep ik moet er nog wat aan wennen.

 

De eerste dag dat ik in mijn klas terecht kwam viel het me direct op dat de klas in duidelijke groepjes verdeeld was. Extra stress voor mij. Maar ik kan nu toch wel echt zeggen dat ik bij het beste groepje voor mij terecht gekomen ben. Stuk voor stuk toffe miekes.

Het was supermys zoals de Zweden dat zo leuk zeggen! (=heel gezellig ongeveer)

De Zweedse Starbucks

In Londen kom je om de hoek een Starbucks tegen maar in Stockholm vind je op elke straat een Espresso House. Dé Zweedse koffieketen. Ondertussen ben ik er al vaak mijn caffe latte gaan drinken. Het is ook de plaats waar de Zweden afspreken. Zo had Ariadne, een meisje in mijn Fransklas, daar afgesproken met haar vriendinnen en ze had me gevraagd of ik mee wou. Het is echt fijn om te praten met iemand dat oprecht geïnteresseerd is in België, de taal en cultuurverschillen.  Ze had haar vriendinnen, die ik helemaal niet kende laten weten dat een Belgische uitwisselingsstudent meekwam. Plots krijgt ze telefoon van haar vriendin met de vraag of hij knap is. Wel was ik een kleine teleurstelling. Ondanks dat ik geen knappe gast van België was, was het toch een gezellige avond.

 

 

Ik probeer toch ook andere plaatsen dan Espresso House te vinden. Zo is er een cafeetje dichtbij het school waar ik naartoe ga als ik de chaos van school niet meer aankan, wat af en toe wel gebeurt.

Met de andere uitwisselingstudenten proberen we ook andere leuke plaatsjes te vinden. Lukt niet altijd even goed maar we hebben wel al een toffe tweedehandswinkel gevonden en een boekenwinkel dat een klein beetje lijkt op Olivanders Wand Shop.

 

Onlangs ben ik weeral helemaal verdwaald geraakt. Het was aan het regen en ik dacht ik moet een paraplu gaan kopen want thuis hebben we er maar 1 en die had ik natuurlijk niet mee. Dus bij Slussen stap ik af en koop er eentje in de dichtstbijzijnde winkel maar in plaats van terug te keren besloot ik om verder te stappen met de gedachte dat er daar ook wel een metro ingang moet zijn. Niet dus. Het regende en het was koud en ik bleef maar stappen. Te koppig om terug te keren. De koud was het uiteindelijk wel waard want ik heb super coole plaatsen gevonden. Nog een tweedehandswinkel, een vintagewinkel en gezellige cafeetjes. Hopelijk heb ik ongeveer kunnen onthouden waar ik was. Uiteindelijk vond ik ook een metro ingang. 4 haltes verder van waar ik was uitgestapt!

 

 



Uppsala!

Een dagje Uppsala met enkele andere Yfu'ers? Een van de tofste dagen tot nu toe! Alhoewel ik er eerst niet zoveel zin in had. De vorige bijeenkomst met enkele uitwisselingsstudenten uit de buurt was niet zo geslaagd. Het was maar een saaie bedoeling. Deze keer was dat zeker niet het geval!

We hadden afgesproken aan de Burger King in het station. Moet het natuurlijk wel lukken dat er 4 verschillende waren. Hoewel ik er al een uur voor de trein vertrok was, konden we maar net in de trein springen voor de deuren sloten. De treinreis duurde ongeveer een uur en ik merkte al direct dat het deze keer veel leuker zou worden. We konden al direct praten over onze scholen, de taal, verschillend gewoontes,... ervaringen uitwisselen. We spraken in het Engels maar meer naar de avond toe waagden we ons aan het Zweeds. Ik was ongelofelijk positief verrast over hoe goed hun Zweeds was! Moest ik in een land worden gedropt zonder de taal te kennen dan denk ik niet dat ik na 2 maanden al zo goed zou kunnen spreken. Soms vind ik het wel jammer dat ik niet de hulpeloosheid in het begin, proces van vordering en trotsheid wanneer je iets eindelijk verstaat, kan ervaren.

Aangekomen in Uppsala werden we opgewacht door andere uitwisselingsstudenten vandaar. Er wonen er verbazend veel. Ze noemen zichzelf de Uppsalagang. Ik vraag me af waarom er geen Stockholm versie daarvan is? Maar na vandaag denk ik dat daar wel verandering in gaat komen.

Uppsala is een prachtige stad en zeker in de herfst. De kleuren zijn betoverend. Het viel me direct op hoe rustig het er was, het was een aangename verandering met Stockholm. Ze leidden ons eerst op de heuvel naar Uppsala slot met een mooi uitzicht over Uppsala domkyrka. En via de botanische tuin wandelden we ook naar de grootste kathedraal in Zweden. Het was inderdaad gigantisch en indrukwekkend. Binnenin deed de kathedraal ook niet onder aan haar grootsheid. Ik hou er van hoe iedereen in een kerk stil probeert te zijn, je voelt de integriteit. Deze werd echter doorbroken door de duidelijk verstaanbare stem van de vurige Argentijnse uitwisselingsstudent.

 

Na ons bezoek aan de kerk werd ons gezelschap uitgebreid met nog meer Yfu'ers. Toen zag ik mijn goede Letse vriend terug. Ik kijk uit naar de "reünie" die gepland staat in de herfstvakantie met de andere Belgische meisjes en de Letten. Ondertussen was het al bijna 2 uur en ik had zo'n honger. Jammer genoeg was hun stamcafé dicht maar ze brachten ons naar een ander ultragezellig cafeetje. Toen pas besefte ik dat ik eigenlijk geen idee heb waar de leuke plaatsjes in Stockholm zijn. Ik besprak dit met de Stockholm mensen en we hebben afgesproken dat we binnenkort een zoektocht naar die plaatsjes gaan inzetten.

 

Nog zo'n leuk plaatsje in Uppsala was langs de rivier Fyrisån. Nadat we eerst schepsnoep waren gaan kopen in ICA (Dé supermarkt van Zweden) zaten we aan het pad langs het water ons snoep te eten, te praten en naar de eendjes te kijken terwijl de zon onderging. Toen was het tijd om afscheid te nemen.

 

 

Op de weg naar het station kon Edgar het niet laten om ons toch nog snel enkele toffe plaatsjes aan te wijzen. Een plek met een prachtig uitzicht op het kasteel en een standbeeld met zitverwarming. De perfecte gids! Toen was ik een beetje jaloers op hoe goed hij zijn stad al kende. Ik zou alles behalve een goede gids zijn in Stockholm en daar moet verandering in komen.

 

Op de trein terug kregen we plotseling ticket controle. Voor de heenreis was het genoeg met de SL-kaart (soort van Buzzy Pazz) maar dit bleek niet goed genoeg te zijn voor de terugreis. We konden de boete vermijden door ons er met brak Engels uit te praten. Lang leve de onwetende uitwisselingstudent!

 

Samen met twee andere meisjes uit Zwitserland hadden we besloten dat we nog geen einde wouden aan de mooie dag die we tot nu toe hadden gehad. We begaven ons naar Katrinahissen waar we een schitterend panorama hadden over Stockholm by nigth. Hier moet ik nog is terug komen zodat ik betere foto's kan nemen met mijn statief. Hoor mij praten over statieven en sluitertijd. Ik begin een prof fotograaf te worden zeg! Sophia had plots haar camerahoejse door het hek laten vallen en het lag op het randje van het dak en ging bijna 38m naar beneden vallen. Na vele mislukte pogingen waar flesjes naar beneden vielen, niemand over het hek durfde te klimmen, we niet lang genoeg waren om eraan te geraken, langere mensen vroegen of zij het konden proberen is het ons toch gelukt. Door mijn sjaal vast te knopen aan een riem slaagden we erin om het dichter naar ons toe te trekken en dan visten we het op met een paraplu. Trots op onze inventiviteit!

 

 

Na ons avontuur waren we weer hongerig. Gezamenlijk hadden we besloten dat we zin hadden in sushi. Fier kon ik zeggen dat ik de perfecte plaats voor sushi wist. Een kleine take-away zonder naam en zonder zitplaatsen maar met de beste sushi van het stad. Fier dat ik blijkbaar toch een leuk plaatsje in Stockholm kende.

Echt een topdag!

 

 

Kanelbullar & Hamlet

Het toffe aan deze theaterrichting is dat we ook daadwerkelijk naar theater gaan zien. Deze keer niet zomaar theater maar Hamlet.

 

Ondanks de irrelevantie (niemand die mijn blog leest heeft het stuk gezien en niemand is waarschijnlijk geïnteresseerd) ga ik toch, als theaterliefhebber, heel kort mijn mening over het stuk geven. Het begon zwakjes en ik vond de actrice die Hamlet speelde niet zo sterk. Het was wel een ontzettend goed concept dat Hamlet door een vrouw werd gespeeld. Er werd in het stuk ook nooit  naar hij of zij gerefereerd maar altijd naar Hamlet. Er werd dus geen geslacht op Hamlet geplakt. Het stuk werd steeds beter en beter en echt heel goed. Het was grappig, werd gespeeld in een hedendaags thema  (gsm's, geweren, verwijzingen naar bv. Amy Winehouse,..) marginale kostuums, een beperkt aantal acteurs (sommigen speelden verschillende rollen zonder dat ik het eigenlijk echt merkte), podium vol met lijkkisten (de constante aanwezigheid van dood) en Ophelia werd gespeeld door een doofstomme actrice. De mengeling met gebarentaal en gesproken taal was absoluut niet storend integendeel het was zeer interessant.

 

En dan kwam eindelijk de meest beroemde monoloog van alle tijden en ik werd zo blij dat net dit stuk in het Engels werd gezegd want ik kon ze helemaal meezeggen (het feit dat ik deze monoloog uit mijn hoofd ken is gewoon een geeky kantje van mij en mijn buddy Nicola begrijpt me wel). Achteraf konden we met de acteurs zelf praten en vragen stellen, wat zeer tof was.

 

Sterk theater.

En dan nu de typisch Zweedse kanelbullar! (Ik kan geen betere vertaling bedenken dan kaneel broodjes...) De Zweden hebben zelfs speciaal een dag gewijd aan de heerlijke broodjes. 4 oktober is het kanelbullens dag! Dit vond ik een prachtige gelegenheid om zelf kanelbullar te bakken. Helaas had ik geen idee hoe ik eraan moest beginnen dus moest ik de hulp van mijn gastgezin inschakelen. Ik was degene die er het meest enthousiast over was en ik voelde me een beetje schuldig dat  mijn gastgezin zich misschien ietwat gedwongen voelde om te helpen. Maar ik dank hen hier hartelijk voor. Bosse heeft de inkopen gedaan, Lena heeft alles klaargezet en me op gang gebracht en Jonte heeft me de juiste techniek getoond van het draaien. Het komt er dus eigenlijk op neer dat ik niet meer dan een beetje onhandig maar enthousiast rond gehuppeld heb.

 

Het resultaat mocht er wezen! Mijn bullar zagen er naast die van Jonte  iets minder professioneel uit maar deden niet onder aan smaak. Bullar met een glas melk, heerlijk! Nu dat ik kanelbullar gebakken heb, voel ik me toch een stukje meer Zweed. Ik heb ongeveer onthouden hoe het moet en ik ga proberen deze dag in ere te houden. Lang leve kanelbullens dag!