Uppsala!

Een dagje Uppsala met enkele andere Yfu'ers? Een van de tofste dagen tot nu toe! Alhoewel ik er eerst niet zoveel zin in had. De vorige bijeenkomst met enkele uitwisselingsstudenten uit de buurt was niet zo geslaagd. Het was maar een saaie bedoeling. Deze keer was dat zeker niet het geval!

We hadden afgesproken aan de Burger King in het station. Moet het natuurlijk wel lukken dat er 4 verschillende waren. Hoewel ik er al een uur voor de trein vertrok was, konden we maar net in de trein springen voor de deuren sloten. De treinreis duurde ongeveer een uur en ik merkte al direct dat het deze keer veel leuker zou worden. We konden al direct praten over onze scholen, de taal, verschillend gewoontes,... ervaringen uitwisselen. We spraken in het Engels maar meer naar de avond toe waagden we ons aan het Zweeds. Ik was ongelofelijk positief verrast over hoe goed hun Zweeds was! Moest ik in een land worden gedropt zonder de taal te kennen dan denk ik niet dat ik na 2 maanden al zo goed zou kunnen spreken. Soms vind ik het wel jammer dat ik niet de hulpeloosheid in het begin, proces van vordering en trotsheid wanneer je iets eindelijk verstaat, kan ervaren.

Aangekomen in Uppsala werden we opgewacht door andere uitwisselingsstudenten vandaar. Er wonen er verbazend veel. Ze noemen zichzelf de Uppsalagang. Ik vraag me af waarom er geen Stockholm versie daarvan is? Maar na vandaag denk ik dat daar wel verandering in gaat komen.

Uppsala is een prachtige stad en zeker in de herfst. De kleuren zijn betoverend. Het viel me direct op hoe rustig het er was, het was een aangename verandering met Stockholm. Ze leidden ons eerst op de heuvel naar Uppsala slot met een mooi uitzicht over Uppsala domkyrka. En via de botanische tuin wandelden we ook naar de grootste kathedraal in Zweden. Het was inderdaad gigantisch en indrukwekkend. Binnenin deed de kathedraal ook niet onder aan haar grootsheid. Ik hou er van hoe iedereen in een kerk stil probeert te zijn, je voelt de integriteit. Deze werd echter doorbroken door de duidelijk verstaanbare stem van de vurige Argentijnse uitwisselingsstudent.

 

Na ons bezoek aan de kerk werd ons gezelschap uitgebreid met nog meer Yfu'ers. Toen zag ik mijn goede Letse vriend terug. Ik kijk uit naar de "reünie" die gepland staat in de herfstvakantie met de andere Belgische meisjes en de Letten. Ondertussen was het al bijna 2 uur en ik had zo'n honger. Jammer genoeg was hun stamcafé dicht maar ze brachten ons naar een ander ultragezellig cafeetje. Toen pas besefte ik dat ik eigenlijk geen idee heb waar de leuke plaatsjes in Stockholm zijn. Ik besprak dit met de Stockholm mensen en we hebben afgesproken dat we binnenkort een zoektocht naar die plaatsjes gaan inzetten.

 

Nog zo'n leuk plaatsje in Uppsala was langs de rivier Fyrisån. Nadat we eerst schepsnoep waren gaan kopen in ICA (Dé supermarkt van Zweden) zaten we aan het pad langs het water ons snoep te eten, te praten en naar de eendjes te kijken terwijl de zon onderging. Toen was het tijd om afscheid te nemen.

 

 

Op de weg naar het station kon Edgar het niet laten om ons toch nog snel enkele toffe plaatsjes aan te wijzen. Een plek met een prachtig uitzicht op het kasteel en een standbeeld met zitverwarming. De perfecte gids! Toen was ik een beetje jaloers op hoe goed hij zijn stad al kende. Ik zou alles behalve een goede gids zijn in Stockholm en daar moet verandering in komen.

 

Op de trein terug kregen we plotseling ticket controle. Voor de heenreis was het genoeg met de SL-kaart (soort van Buzzy Pazz) maar dit bleek niet goed genoeg te zijn voor de terugreis. We konden de boete vermijden door ons er met brak Engels uit te praten. Lang leve de onwetende uitwisselingstudent!

 

Samen met twee andere meisjes uit Zwitserland hadden we besloten dat we nog geen einde wouden aan de mooie dag die we tot nu toe hadden gehad. We begaven ons naar Katrinahissen waar we een schitterend panorama hadden over Stockholm by nigth. Hier moet ik nog is terug komen zodat ik betere foto's kan nemen met mijn statief. Hoor mij praten over statieven en sluitertijd. Ik begin een prof fotograaf te worden zeg! Sophia had plots haar camerahoejse door het hek laten vallen en het lag op het randje van het dak en ging bijna 38m naar beneden vallen. Na vele mislukte pogingen waar flesjes naar beneden vielen, niemand over het hek durfde te klimmen, we niet lang genoeg waren om eraan te geraken, langere mensen vroegen of zij het konden proberen is het ons toch gelukt. Door mijn sjaal vast te knopen aan een riem slaagden we erin om het dichter naar ons toe te trekken en dan visten we het op met een paraplu. Trots op onze inventiviteit!

 

 

Na ons avontuur waren we weer hongerig. Gezamenlijk hadden we besloten dat we zin hadden in sushi. Fier kon ik zeggen dat ik de perfecte plaats voor sushi wist. Een kleine take-away zonder naam en zonder zitplaatsen maar met de beste sushi van het stad. Fier dat ik blijkbaar toch een leuk plaatsje in Stockholm kende.

Echt een topdag!