God jul och gott nytt år!!!

De kerstvakantie is begonnen! Hoewel ik eigenlijk feitelijk soort van een heel jaar vakantie heb is het toch fijn om vrij te zijn. Op school sloten we niet eens af met de gewoonlijke examens dus ook geen rapport wat ik nog steeds niet goed begrijp. Ik wens al mijn hardstuderende vrienden heel veel succes met de blok!

Morgen is het kerstavond maar ik dacht in een blogbericht nog snel te vertellen wat ik de voorbije weken gedaan heb.

Ik ben met het school naar een voorstelling Girls will make you blush gaan kijken. Ongelofelijk interessant theater. Er werd openlijk over menstruatie en andere meisjes problemen gepraat. Op het einde voelde ik me bijna zelfverzekerd genoeg om een T-shirt met in het groot 'Ik heb mijn regels' erop te kopen. Toch niet gedaan...

Ik ben geïnterviewd geweest door de schoolkrant. Ik kreeg een heleboel leuke reacties en ik voelde me werkelijk een beetje vereerd! Voor de geïnteresseerden die wat Zweeds kunnen: http://kulturkrock.net/kulturamakalender-lisa-vanhaverbeke-tr13/

Er is een nieuwe tunnel ingewijd. Dit lijkt misschien niet zo speciaal maar om de een of andere reden heeft net deze tunnel een speciale betekenis voor de familie Söderström. Misschien omdat ze net is ingewijd op dezelfde dag als Lena's verjaardag... In ieder geval als we de kans krijgen dan nemen we die en rijden we door deze tunnel! Zo hebben we een keer 'een klein avontuur' meegemaakt in de tunnel. Een man had autopech en we hielpen de niet zo goed Engelssprekende man. Hij was zeer dankbaar maar zijn verhaal was louche. We lachen er nog steeds mee dat we nu medeplichtig zijn met het helpen van een maffiabaas uit Londen.

 

Mijn mormor is een weekendje langs geweest. Ik had mijn oma al bijna een jaar niet meer gezien en het werd een ongelofelijk fijn weekend! Het werd echt ons weekendje. Concertje meepikken, beetje rondwandelen in Stockholm, geshopt, kerstcadeautjes kopen, Luciaconcert, lunchen, fika,... Het is zelfs gelukt om een foto te nemen. Mormor weigert anders op de foto te staan. Mijn mooie mormor.

 

 

De muts op die foto is ondertussen mijn derde in een maand tijd. Iedereen lacht nu met mij dat ik het vast moet maken met een koordje. Als ik mijn muts nu nog een keer kwijt raak dan vrees ik dat ik dat zelfs werkelijk ga moeten overwegen...

 

De kerstvakantie werd ingezet met een groot kerstmisconcert waar Jonte meezong in het koor. Lena was super trots. Het was inderdaad zeer indrukwekkend.

 

 

Het heeft ook gesneeuwd! Het was prachtig en ik voelde me zo gelukkig als een kind. Helaas duurde het maar een dag... Maar juist nu hoor ik op het weerbericht dat het misschien gaat sneeuwen morgen!!! Wordt het dan toch een witte kerst in Zweden??

 

 

Ik ben op Skansen (de Zweedse bokrijk) geweest. Een keer met de familie en een andere keer met mijn Zwitserse vriendinnetjes. Met mijn gastgezin kwam ik binnen met kindertarief. Met een broer die twee jaar jonger is dan mij maar er vijf jaar ouder uitziet, ben ik dat wel gewoon. Stockholm zag er vanaf hier zoals gewoonlijk prachtig uit!

 



 

Kerstavond kwam dichter en dichter bij en we hadden nog steeds geen kerstboom! Ik begon stilletjes aan schrik te krijgen dat er geen ging komen. Ik kreeg zelfs schrik dat we niet eens kerstmis gingen vieren. Gisteren was ik op een bepaald moment alleen thuis en ik begon als een gek kerstkoekjes te bakken en belachelijk mee te zingen met kerstliedjes.

 

Maar vandaag ging die schrik weg. Er werd dan toch eindelijk een kerstboom gekocht, we zijn gaan kerstshoppen, kerstcadeautjes werden ingepakt, het kersteten werd voorbereid en de boom werd versierd. Nu kijk ik superhard uit naar morgen en de dagen die erop volgen!

 

 

Ik wens iedereen een vrolijk kerstfeest en een gelukkig nieuwjaar!

God jul och gott nytt år!!!

Ik ben onsterfelijk!

Jag är odödlig! Ik ben onsterfelijk!  Dit was één van mijn replieken in het kindertheater dat we vorige week hebben opgespeeld. Om te bewijzen dat mijn karakter Balder inderdaad onsterfelijk was, besloot hij dat het publiek stenen op hem mocht gooien. (Onder stenen verstaan we hier natuurlijk bollen krantenpapier.) Het publiek in kwestie was hier 10-jarige kinderen. De kinderen op de achterste rijen vlogen naar voren om ook maar een bol te pakken te krijgen. Nadat ze de bol gegooid hadden, renden ze terug  (terug op het podium) om de bol te halen en terug op mij te gooien. Ik heb zoveel krantenpapier in mijn gezicht gekregen dat ik denk ik wel bewezen had dat ik onsterfelijk was! De kinderen hebben zich rot geamuseerd maar ik eigenlijk ook.

 

We  voerden een verhaal uit de Noordse mythologie op. Balders dood. Mijn karakter Balder heeft nachtmerries dat hij gaat sterven. Zijn moeder smeekt alle dingen in de wereld om hem niet te schaden. Waardoor Balder dus onsterfelijk wordt. Ze was echter de maretak vergeten. Loke, Balders gemene halfbroer ziet zijn kans en gebruikt de maretak om Balder te doden.

 

Er waren nog vele andere groepjes die andere verhalen opspeelden zoals bijvoorbeeld de diefstal van Thors hamer. Ik ben erg geïnteresseerd in mythologie en het was super om meer te leren over de Noordse.

Fenris

Njord en Skade

Mijn extra rol als Freja

Diefstal van Thors hamer

Reis naar Utgårdaloke

Maar ook verhalen uit de Griekse mythologie werden aangehaald.



Pygmalion



Persephone



Psyche



Orpheus en Eurydice

 

De repetities verliepen niet altijd zo vlot en heel het gebeuren was erg chaotisch geregeld. Wat ik ondertussen nu wel gewoon zou moeten zijn van mijn school. Maar al bij al was het een geweldige ervaring. Ik was vooral trots op mijzelf. Het was mij gelukt om een deftige rol in het Zweeds neer te zetten.

 

Nog twee weken in november

Vandaag is het eerste advent en nu kan de kerstmaand echt beginnen! Hier zijn ze er toch iets vroeger mee begonnen. Te vroeg als je het mij vraagt. Begin november was er al overal non-stop kerstmuziek te horen en je kon op diverse plaatsen al bij de Kerstman op de schoot zitten. Ik hou van Kerstmis, echt waar! Maar als je zo vroeg begint, ben je het toch al beu tegen de tijd dat het echt Kerstmis is? Godzijdank heeft mijn gastgezin de kerstdoos vandaag pas uit de kelder gehaald, zoals het hoort.

Maar dat is nu eenmaal een deel van de Zweedse cultuur. Twee weken geleden heb ik een ander deel van de Zweedse cultuur kunnen meepikken. Ik ben naar een ijshockeymatch geweest! Supertof! Ik ben niet zo'n sportfanaat maar af en toe vind ik het wel interessant. Zeker omdat het iets nieuw was. Natuurlijk supporterde ik voor het team waar Bosse voor supporterde. Het hielp ook wel dat net zijn team de Belgische driekleur als teamkleur had. Helaas verloren ze op het laatste nippertje... Maar zelfs ik, die niks weet van sport in het algemeen, zag dat zij duidelijk veel beter waren! Het grappige (pijnlijke) was dat we net in dat deel van het stadium zaten waar de tegenpartij supporterde. Ik raad het ook aan als je nieuwe Zweedse scheldwoorden wil leren.

 

Nog iets waar ik niets van af weet is zingen. In de les stem moesten we zingen. In groep vond ik het niet erg maar nu moesten we plots solo zingen. Het is niet zo dat ik ongelofelijk slecht zing maar zodra ik voor 'echt' moet zingen dan zing ik sowieso tien keer slechter. Dus solo voor de klas zingen zag ik niet echt zitten. Toen ik dit aan mijn vrienden vertelde, kreeg ik heel veel 'haha' na elkaar als reactie. Zegt genoeg denk ik. Gelukkig moest ik deze angst uiteindelijk toch niet onder ogen komen en mocht ik alleen voor de leerkracht zingen, klonk waarschijnlijk even slecht als voor meer mensen maar minder pijnlijk voor mij.

Zingen laat ik liever aan professionals over. Ik keek echt uit naar het concert van George Ezra maar helaas werd het verplaatst. Heel erg spijtig maar aan de andere kant kwam het ook wel een beetje gepast. Diezelfde dag heb ik mijn eerste toneelvoorstelling met het school.

We voeren in kleine groepjes elk een verhaal uit de noordse mythologie op. Mijn groepje heeft Balder 's dood gekozen. We hebben zelf het script moeten schrijven en heel het stuk in elkaar moeten zetten. Heel erg tof alhoewel het in de praktijk niet altijd zonder een beetje drama verloopt. We moesten als opdracht ook een brief schrijven als ons karakter. Ik heb die verdomde brief vijf keer moeten schrijven. Dit is wat er gebeurd als ik een beetje fancy probeer te doen en de kanten wil verbranden. Plots gaat het vuur door de tekst, panikeer ik en komt Lena aangesneld en steekt de brief onder de kraan.

 

Het is kindertheater en dat maakte me toch een beetje nerveus. Hoewel ik het gevoel krijg dat de Zweedse kinderen misschien niet zo vervelend zijn als ik misschien denk. Toen ik op de metro zat te lezen kwamen er drie kinderen rond de 10-12 jaar naast mij zitten. Ik hoorde een van hen 'ssst, ze leest' zeggen en achteraf excuseerde het meisje zich omdat ze luidruchtig waren geweest.

In België heeft mijn super klasje een reünie gehouden met enkele leerkrachten. Het zag er gezellig uit en ik vond het erg jammer dat ik er niet bij kon zijn. We probeerden te skypen maar de kwaliteit laat meer dan 1 minuut niet toe... Toch heb ik iedereen 'soort van' gezien en dat is wat telt.

Met  school hier ben ik naar een soort van beurs geweest waar alle universiteiten brochures staan uit te delen. Daar werd mijn tweede dipje van het jaar een feit. Ik ga er niet echt op in gaan maar het komt erop neer dat ik veel schrik heb voor volgend jaar. Ik ben heel erg dankbaar dat ik hierover met mijn gastgezin kon praten. Ook na met mijn ouders gepraat te hebben, ben ik een heel deel gerustgesteld. Het is oké om niet altijd een duidelijk plan te hebben.

Op dezelfde dag als mijn broer zijn verjaardag (mijn kleine broer wordt ook ouder...) vierde de muziekschool, waar Lena directrice van is, hun 60 jaarsjubileum en daar hoort natuurlijk een concert bij. Het was super tof om te zien waar Lena heel de tijd mee bezig is. Het concert was een groot succes. Ik was blij dat ik erop een of andere manier ook deel vanuit kon maken. Ik heb bijna twee uur programmaboekjes gevouwen en ze daarna staan uitdelen. Ik zag er in ieder geval professioneel uit.

 

Twee weken in november

Ik ben hier ondertussen al drie maanden! Tijd vliegt maar tegelijk gaat het ook traag. Vooral school. Ik ben nu al zo schoolmoe! Ik geraak maar niet gemotiveerd voor school. Ik heb het gevoel dat we nooit iets zinnigs doen. De les wiskunde die ik vrijwillig genomen had, daar ben ik ondertussen al mee gestopt. Mijn aanvraag om een vrijstaande cursus wiskunde te volgen aan de universiteit is nu in behandeling en ik hoop echt dat ik word toegelaten!

Gelukkig is ook mijn Zweedse cursus deze week begonnen. De lessen zijn vrij basic. Woordvolgorde, bijzinnen,... Zo van die theoretische dingen dat een doorsnee Zweed zelf niet echt weet en ik zelf niet eens deftig weet in het Nederlands. Maar dat is net dat wat ik nodig heb.

Wat heb ik de voorbije twee weken nog gedaan?

Ik ben tezamen met Sophia naar de kapper geweest. Geen goedkope bedoeling in Stockholm en blijkbaar ook niet gemakkelijk te vinden. Elke dag zie ik oh zoveel kappers en wanneer je er eentje echt zoekt, zijn ze allemaal plots verdwenen. Gelukkig vonden we er uiteindelijk toch eentje want anders denk ik dat Sophia, dat haar haar helemaal kort liet knippen, zich misschien zou bedacht hebben. Het deed me denken aan toen ik mijn haar zo kort liet knippen.

 

Het heeft ook al gesneeuwd!! Ik was in de war toen ik uit het raam keek die ochtend. Toen ik door had dat het geen regen was maar sneeuw werd ik super blij! Het was echter maar eenmalig want ondertussen is het al weer warmer aan het worden. Wel wordt het heel snel donker, rond 15u al.

8 november was International Hug An Exchange Student Day en 9 november was Vaderdag. Het werd een prachtig weekend.

8 november begaf ik me met een volle tas, slaapzak en een zak met een zwaar statief door Stockholm. Eerst waren we naar de handbal match van Sara gaan kijken. Ondanks dat Sara haar team verloor werd ze toch bekroond tot winnaar van de match en terecht.

Toen verplaatsten we ons naar Mariaberget waar je een prachtig uitzicht hebt over het stadhuis. Dit was de reden waarom ik heel de dag met dat statief heb zitten rondzeulen. Het was het zeker waard. Ik heb enkele prachtplaatjes kunnen maken. Op deze geweldige plaats hadden we dan onze raclette avond. Drie Zwitserse meisjes introduceerden me met dit superlekker fenomeen. Ik had graag Belgische wafels voor ze willen bakken maar bij gebrek aan een wafelijzer is dat er toch niet van gekomen. Ik heb hen beloofd dat ik wel eens rijstaart voor hen ga bakken. Toen het kouder begon te worden, werd het tijd om naar huis te gaan. We sliepen bij Sophia maar veel slaap is er niet echt van gekomen. We zaten eerst in de bastu (sauna) tot 2u. Zalig!! En daarna keken we nog naar Camp Rock (bij het kijken van deze film kreeg ik een beetje heimwee...) De volgende ochtend kwamen Sophia haar jonge gastbroertjes ons vroeg wakker maken. Beetje pijnlijk maar ondanks dat een heel mooie dag!

 

 

International Hug An Exchange Student Day!

De volgende dag was ik pepparkakor gaan bakken bij Hanna, een meisje uit mijn klas. Beetje te vroeg? In Zweden kan je niet vroeg genoeg beginnen met het vieren van Kerstmis. Kerstversiering wordt al bovengehaald, in alle winkels zijn er al kersthoekjes en reclame voor het perfecte kerstcadeau zie je overal...

Voor Vaderdag zijn we dan naar de cinema geweest. Normaal gezien eerst naar een Zweedse film maar wegens slechte recensies (deed me denken aan mijn papa) veranderden we op het laatste moment naar Interstellar. Papa stuurde me diezelfde dag dat hij de film ook net had gezien en hij zei you'll love it. Wel ja, hij kent me goed genoeg.

Vorige week ben ik ook naar een concert geweest waarvan de man van een vriendin van Lena de componist is. Beste omschrijving: een muur van muziek dat op je afkwam. Niks wat ik daarvoor gehoord had. Ben hier ten slotte ook om nieuwe dingen te ontdekken. Achteraf waren Lena en Bosse uitgenodigd op aperitief. In een mooie zaal in Stockholms Konserthus was de elite binnen de muziekwereld verzameld en ik.

Ik sloot deze twee weken in november af met een poging tot het maken van rijstaart en moet zeggen dat het uitstekend gelukt is. Het viel in ieder geval erg in de smaak bij mijn gastgezin!

 

 

Höstlov!

De herfstvakantie begon al direct met feest! Een feest op een boot met uitzicht op het stadshuis. Mijn gastbroer werd 30 en ik was de bartender samen met Jonte en Jesper. Het leeftijdsverschil was wel duidelijk te merken. Vooral omdat ze heel de tijd de nadruk lagen op hoe flink we wel niet waren. Het hielp niet dat we ballonnen opbliezen en er gezichtjes op tekeneden. Heel volwassen. Maar het was supertof om te doen.

Ik heb ook een paar museums er door kunnen krijgen deze week. Te beginnen met Moderna Museet. Een geweldige tentoonstelling met moderne sculpturen. Er was ook een literatuur festival in het museum waar auteurs signeerden. Het deed me denken aan de boekenbeurs die ook rond deze tijd van het jaar plaats neemt. Het jaarlijks bezoek werd op deze manier niet helemaal uitgesteld voor mij.

Het duurde een maand voor mijn verjaardagscadeau tot bij mij kwam. Maar dat maakte me niet minder blij, zeker niet met mijn deftige Belgische chocolade! Vanuit Zweden help ik in België maar ook hier kon ik helpen met cadeau tips. Mijn gastouders hadden geen idee wat ze voor Johan als cadeau moesten geven toen ik plots zei: hij wou toch een koffiemachine? Voor zijn verjaardag zijn we ook naar de Grill geweest. Hier heb ik ontdekt dat mijn gastbroer een passie voor vlees heeft. Besteld het grootste stuk vlees op de kaart en daarna eet hij nog de restjes van de tafel. Zeker geen vegetariër waarvan er toch verassend veel zijn in Zweden.

YFU had een Stockholmtrip gepland maar aangezien ik Stockholm woon had ik besloten hier niet aan deel te nemen. Het bleek wel de perfecte gelegenheid om een reünie te plannen. De Belgen en Letten bleven een nachtje langer bij mij slapen. Alleen Lotte kon niet blijven en dit was super jammer zeker omdat het ook nog is haar verjaardag was. We hadden een filmpje gemaakt met gelukkige verjaardag in alle talen die we gezamenlijk konden.

Mijn kennis van het metrosysteem bleek toch nog een beetje van pas te komen en ik was ook trots dat ik hen op een deftige manier rond Stockholm kon leiden. We zijn o.a. naar Livrustkammaren geweest. Heaven voor een Game of Thrones freak als ik. Ik heb op de Iron Throne gezeten!!!!! Esther en ik konden het ook niet laten om ons te verkleden. Net als de kleine kindjes maar het was geweldig.

Rond wandelen in Gamla Stan, het prachtige uitzicht vanaf Katrinahissen en Södermalm bewonderen, het beste museum van Stockholm Fotografiska bezoeken, bij mij thuis pizza en mijn zelfgemaakte cake (cakes die steeds geavanceerder worden) eten en het spelletje waar je moet raden wie je bent spelen (hi-lar-isch), Nobel Museum, Lisa's café (met zo'n naam kan het niet anders dan gezellig zijn), Pop (zalige vintagewinkel),... Twee heel fijne dagen!

 

Het was ook fijn om nog is Nederlands te kunnen praten maar ik merkte wel dat we er lichtjes op achteruit aan het gaan zijn. Vooral als ik het Zweedse stopwoordje aså er overal tussen krijg en met uitspraken als pietzerig en spraakwaterkanon.

 

Ik was mee uitgenodigd op een middag bij vrienden van Bosse en Lena. Aan tafel begon iedereen plots te zingen. Niet van dat dronkengezang maar echt heel mooi. Ik moest lachen bij de gedachte dat dat ooit zou gebeuren op een middag in België. Daarna brachten we een bezoekje aan het kerkhof. Het was Allerheiligen dus er waren overal kaarsjes aangestoken. Zoals wij overal chrysanten op de graven leggen met Allerheiligen steken ze hier kaarsjes aan. Dit was prachtig en ik kon ook supertoffe foto's maken.

Ik sloot de vakantie af met een rondleiding door Stockholm met Hanna en Sofie. Al 17 jaar trotse inwoners van de stad. Ze brachten me naar het smalste steegje in Gamla Stan en naar een berg met een prachtig uitzicht. Het is ongelofelijk, het maakt niet uit waar je bent je hebt altijd wel een prachtig uitzicht en zeker 's nachts wanneer de lichtjes in het water reflecteren.

 

Eindelijk herfstvakantie!

Na deze toch wel bewogen week, ben ik blij dat het herfstvakantie is.

Om te beginnen hebben ze Alice (een van de katten) in slaap gebracht. Eerst voelde ik me op een of andere manier schuldig maar Lena verzekerde me dat ze het al langer van plan waren. Ze was te wild geworden om in een appartement te wonen. Hoewel ik me soms mateloos aan de katten stoor is het toch verdrietig dat ze er niet meer is.

...aan de katten stoor? Essaias achtervolgt me, komt direct op me liggen waar ik ook ben en begint met zijn kop tegen mijn benen te rammen. In de kattenbak kakken lukt niet altijd. Een tijd geleden waren er een paar vrienden overgekomen voor middag. Het hoogtepunt van de avond was toen Essaias op het pak van een van de gasten had gekakt. Ook Alice kon er wat van. Vooral in de wasbak maar het ergste van al was toen ze in mijn rugzak had geplast. Ik schrok me een keer dood toen Essaias een vogel in het appartement had gevangen! Hoe is dat vogeltje in hemelsnaam binnen geraakt? Ik kon het nog horen piepen voor hij het verslond en er alleen nog wat veertjes overbleven. Ondanks dat zijn het lieve beestjes.

De volgende dag kwam ik op school en ik merkte direct dat er iets aan de hand was. Er hing een stille vreemde sfeer op school. Er was een leerkracht gestorven. Zo iets is echt verschrikkelijk. Ik had geen idee wie hij was maar ik leef mee met al zijn leerlingen en collega's. Het deed me denken aan Meneer Tyskens, de beste leerkracht Godsdienst ooit, die bij ons op school was overleden...

Niet alleen verdrietig nieuws deze week want het was ook Halloween op school. Samen met Hanna was ik gaan shoppen voor mijn kostuum en toen heeft ze me wat beter leren kennen. Ze heeft ontdekt dat ik een perfectionist ben. Het bleek wel dat ik helemaal niet zoveel moeite in mijn kostuum had moeten steken want bijna niemand op school was verkleed. Ik was lichtjes teleurgesteld. Ik had meer verwacht van een esthetische school. Maar ik moet wel zeggen dat zij die dan toch verkleed waren, ook echt wel goed waren! Ik was een van de weinige met een 'niet eng' kostuum maar ik was toch trots op mijn Mary Poppins.

Een van de 'wel enge' kostuums

 

Pluggapluggaplugga

(Plugga=studeren)

Ik heb mezelf beloofd niet al te veel te stressen voor school. Ik krijg niet eens een rapport. Maar het ligt gewoon niet in mijn aard om helemaal niks te doen voor een toets. Deze week heeft iedereen hard zitten studeren voor de toets cultuurgeschiedenis. Ik heb de leerstof is doorgenomen maar na 6 jaar Latijn denk ik dat ik toch wel een beetje op de hoogte ben van hoe het er aan toe ging in het antieke Griekenland en het Romeinse Rijk. Ik denk dat ik ook wel mag zeggen dat ik de toets geknald heb!

Midden in deze drukke week (voor de rest van de klas toch) ben ik samen met Lena naar de cinema geweest om live naar  de opera Macbeth vanuit Met in New York te gaan kijken. De meesten zouden dit waarschijnlijk ongelofelijk saai vinden. Ik weet nog toen we naar de opera Nabucco waren gaan kijken en ik de enige was die niet in slaap was gevallen. Anna Netrebko speelde Lady Macbeth en dat was pas een ongelofelijk straffe madam.

 

 

Als beloning voor al dat harde werk zijn we vrijdag naar de cinema geweest. The Maze Runner. The Hunger Games, Divergent en Jurassic Park in een film. Niet slecht. Ik denk dat wij de enige in de filmzaal waren die verschoten van alles en het niet konden laten om dat ook te laten horen. Voor de film waren we natuurlijk eerst snoep gaan kopen en ik had maar van alles een beetje gepakt. Plots kreeg ik iets in mijn mond dat me bijna deed overgeven. Zweeds snoep ik moet er nog wat aan wennen.

 

De eerste dag dat ik in mijn klas terecht kwam viel het me direct op dat de klas in duidelijke groepjes verdeeld was. Extra stress voor mij. Maar ik kan nu toch wel echt zeggen dat ik bij het beste groepje voor mij terecht gekomen ben. Stuk voor stuk toffe miekes.

Het was supermys zoals de Zweden dat zo leuk zeggen! (=heel gezellig ongeveer)

De Zweedse Starbucks

In Londen kom je om de hoek een Starbucks tegen maar in Stockholm vind je op elke straat een Espresso House. Dé Zweedse koffieketen. Ondertussen ben ik er al vaak mijn caffe latte gaan drinken. Het is ook de plaats waar de Zweden afspreken. Zo had Ariadne, een meisje in mijn Fransklas, daar afgesproken met haar vriendinnen en ze had me gevraagd of ik mee wou. Het is echt fijn om te praten met iemand dat oprecht geïnteresseerd is in België, de taal en cultuurverschillen.  Ze had haar vriendinnen, die ik helemaal niet kende laten weten dat een Belgische uitwisselingsstudent meekwam. Plots krijgt ze telefoon van haar vriendin met de vraag of hij knap is. Wel was ik een kleine teleurstelling. Ondanks dat ik geen knappe gast van België was, was het toch een gezellige avond.

 

 

Ik probeer toch ook andere plaatsen dan Espresso House te vinden. Zo is er een cafeetje dichtbij het school waar ik naartoe ga als ik de chaos van school niet meer aankan, wat af en toe wel gebeurt.

Met de andere uitwisselingstudenten proberen we ook andere leuke plaatsjes te vinden. Lukt niet altijd even goed maar we hebben wel al een toffe tweedehandswinkel gevonden en een boekenwinkel dat een klein beetje lijkt op Olivanders Wand Shop.

 

Onlangs ben ik weeral helemaal verdwaald geraakt. Het was aan het regen en ik dacht ik moet een paraplu gaan kopen want thuis hebben we er maar 1 en die had ik natuurlijk niet mee. Dus bij Slussen stap ik af en koop er eentje in de dichtstbijzijnde winkel maar in plaats van terug te keren besloot ik om verder te stappen met de gedachte dat er daar ook wel een metro ingang moet zijn. Niet dus. Het regende en het was koud en ik bleef maar stappen. Te koppig om terug te keren. De koud was het uiteindelijk wel waard want ik heb super coole plaatsen gevonden. Nog een tweedehandswinkel, een vintagewinkel en gezellige cafeetjes. Hopelijk heb ik ongeveer kunnen onthouden waar ik was. Uiteindelijk vond ik ook een metro ingang. 4 haltes verder van waar ik was uitgestapt!

 

 



Uppsala!

Een dagje Uppsala met enkele andere Yfu'ers? Een van de tofste dagen tot nu toe! Alhoewel ik er eerst niet zoveel zin in had. De vorige bijeenkomst met enkele uitwisselingsstudenten uit de buurt was niet zo geslaagd. Het was maar een saaie bedoeling. Deze keer was dat zeker niet het geval!

We hadden afgesproken aan de Burger King in het station. Moet het natuurlijk wel lukken dat er 4 verschillende waren. Hoewel ik er al een uur voor de trein vertrok was, konden we maar net in de trein springen voor de deuren sloten. De treinreis duurde ongeveer een uur en ik merkte al direct dat het deze keer veel leuker zou worden. We konden al direct praten over onze scholen, de taal, verschillend gewoontes,... ervaringen uitwisselen. We spraken in het Engels maar meer naar de avond toe waagden we ons aan het Zweeds. Ik was ongelofelijk positief verrast over hoe goed hun Zweeds was! Moest ik in een land worden gedropt zonder de taal te kennen dan denk ik niet dat ik na 2 maanden al zo goed zou kunnen spreken. Soms vind ik het wel jammer dat ik niet de hulpeloosheid in het begin, proces van vordering en trotsheid wanneer je iets eindelijk verstaat, kan ervaren.

Aangekomen in Uppsala werden we opgewacht door andere uitwisselingsstudenten vandaar. Er wonen er verbazend veel. Ze noemen zichzelf de Uppsalagang. Ik vraag me af waarom er geen Stockholm versie daarvan is? Maar na vandaag denk ik dat daar wel verandering in gaat komen.

Uppsala is een prachtige stad en zeker in de herfst. De kleuren zijn betoverend. Het viel me direct op hoe rustig het er was, het was een aangename verandering met Stockholm. Ze leidden ons eerst op de heuvel naar Uppsala slot met een mooi uitzicht over Uppsala domkyrka. En via de botanische tuin wandelden we ook naar de grootste kathedraal in Zweden. Het was inderdaad gigantisch en indrukwekkend. Binnenin deed de kathedraal ook niet onder aan haar grootsheid. Ik hou er van hoe iedereen in een kerk stil probeert te zijn, je voelt de integriteit. Deze werd echter doorbroken door de duidelijk verstaanbare stem van de vurige Argentijnse uitwisselingsstudent.

 

Na ons bezoek aan de kerk werd ons gezelschap uitgebreid met nog meer Yfu'ers. Toen zag ik mijn goede Letse vriend terug. Ik kijk uit naar de "reünie" die gepland staat in de herfstvakantie met de andere Belgische meisjes en de Letten. Ondertussen was het al bijna 2 uur en ik had zo'n honger. Jammer genoeg was hun stamcafé dicht maar ze brachten ons naar een ander ultragezellig cafeetje. Toen pas besefte ik dat ik eigenlijk geen idee heb waar de leuke plaatsjes in Stockholm zijn. Ik besprak dit met de Stockholm mensen en we hebben afgesproken dat we binnenkort een zoektocht naar die plaatsjes gaan inzetten.

 

Nog zo'n leuk plaatsje in Uppsala was langs de rivier Fyrisån. Nadat we eerst schepsnoep waren gaan kopen in ICA (Dé supermarkt van Zweden) zaten we aan het pad langs het water ons snoep te eten, te praten en naar de eendjes te kijken terwijl de zon onderging. Toen was het tijd om afscheid te nemen.

 

 

Op de weg naar het station kon Edgar het niet laten om ons toch nog snel enkele toffe plaatsjes aan te wijzen. Een plek met een prachtig uitzicht op het kasteel en een standbeeld met zitverwarming. De perfecte gids! Toen was ik een beetje jaloers op hoe goed hij zijn stad al kende. Ik zou alles behalve een goede gids zijn in Stockholm en daar moet verandering in komen.

 

Op de trein terug kregen we plotseling ticket controle. Voor de heenreis was het genoeg met de SL-kaart (soort van Buzzy Pazz) maar dit bleek niet goed genoeg te zijn voor de terugreis. We konden de boete vermijden door ons er met brak Engels uit te praten. Lang leve de onwetende uitwisselingstudent!

 

Samen met twee andere meisjes uit Zwitserland hadden we besloten dat we nog geen einde wouden aan de mooie dag die we tot nu toe hadden gehad. We begaven ons naar Katrinahissen waar we een schitterend panorama hadden over Stockholm by nigth. Hier moet ik nog is terug komen zodat ik betere foto's kan nemen met mijn statief. Hoor mij praten over statieven en sluitertijd. Ik begin een prof fotograaf te worden zeg! Sophia had plots haar camerahoejse door het hek laten vallen en het lag op het randje van het dak en ging bijna 38m naar beneden vallen. Na vele mislukte pogingen waar flesjes naar beneden vielen, niemand over het hek durfde te klimmen, we niet lang genoeg waren om eraan te geraken, langere mensen vroegen of zij het konden proberen is het ons toch gelukt. Door mijn sjaal vast te knopen aan een riem slaagden we erin om het dichter naar ons toe te trekken en dan visten we het op met een paraplu. Trots op onze inventiviteit!

 

 

Na ons avontuur waren we weer hongerig. Gezamenlijk hadden we besloten dat we zin hadden in sushi. Fier kon ik zeggen dat ik de perfecte plaats voor sushi wist. Een kleine take-away zonder naam en zonder zitplaatsen maar met de beste sushi van het stad. Fier dat ik blijkbaar toch een leuk plaatsje in Stockholm kende.

Echt een topdag!