dinsdag 23 juni 2015

Lapland!

Alleen foto's kunnen verklaren hoe mooi Lapland was. Dit reisje was echt de moeite waard!
















Het gaat goed!

Ik voel mij al veel beter van mijn break up (klinkt zo stom om het zo te zeggen maar weet niet hoe ik het anders moet noemen) maar sommige dagen kom ik niet uit mijn kamer. Het kwam zelfs zover dat ik in dezelfde kleren waar ik in geslapen had naar de winkel ben gegaan om ben & jerry's te kopen. Ik had een slechte dag. Maar diezelfde dag nog herpakte ik mij toen Sofie mij heel onverwacht vroeg om mee naar een feestje te gaan waar ik vrij onverwacht ja op antwoordde.

De volgende dag was het color me rad in Stockholm! Ik had nooit gedacht dat ik 5 km ging kunnen lopen maar ik heb het volgehouden! Ik had ook niet gedacht dat ik het zo tof zou vinden om kleur op mij gesmeten te krijgen. Het was wel degelijk echt super tof!


En dan kwam eindelijk de dag waar Sara 18 werd. Een dag waar ze lang naar heeft uitgekeken. Het eerste wat ze gedaan heeft als 18 jarige was een tatoeage laten zetten. Het werd echt supermooi en ik ben er nu zelf ook hard over aan het nadenken over eentje...


Ik kan niet in Stockholm hebben gewoond en niet naar Gröna Lund zijn geweest. Het was echt een prachtige dag! Mooi weer, weinig volk en fantastische Sofie.


Eindelijk kwam het einde van het schooljaar in zicht! Hoewel dit jaar ongelofelijk snel voorbij is gegaan heb ik toch het gevoel dat er maar geen einde kwam aan het schooljaar voor mij. De laatste week van school was de meest nutteloze week ooit. Ze hebben hier geen examens en de punten waren afgesloten met als resultaat dat niet eens de helft van de klas aanwezig was. Ik neem het hun niet kwalijk aangezien het enige dat we deden galgje spelen was... Gelukkig kwam iedereen wel naar de schoolafsluiting dat ik toch nog de kans kreeg om afscheid te nemen. Het school is voor mij niet het beste van mijn uitwisselingsjaar hier geweest maar ik kan niet ontkennen dat het toch ook een heleboel positieve puntjes met zich heeft meegebracht. Ik heb fantastische en ongelofelijke interessante, gepassioneerde mensen leren kennen. Mijn school heeft mijn ogen geopend. Op Kulturama kan je zijn wie je wil. Ze besteden heel veel aandacht aan (gender)gelijkheid en dat is een waardevolle les dat ik met mij meeneem.

Dat wat mij het meest heeft gefrustreerd is dat ik niet in het laatste jaar van het middelbaar terecht kwam net omdat ik zo ongelofelijk graag 'studenten' wou nemen. Meer Zweeds dan deze traditie kan het niet worden. Ik zal het hier een beetje proberen samen te vatten.

In Zweden is het einde van het middenschool een zot big deal! Ze beginnen de dag met een champagne ontbijt, iedereen is in het wit gekleed en heeft van die marine geïnspireerde hoedjes met hun naam erop aan, na de schoolceremonie lopen alle studenten als gekken uit het school waar hun familie staat te wachten met een groot plakkaat met een foto van hun zoon/dochter toen ze klein en schattig waren erop en daarna krijgen ze van alles rond hun hals gehangen (bloemen, beertjes, champagneglazen,...) dan stappen ze per klas op hun 'flak' wat dus een versierde auto is en daarop rijden ze door de stad met veel te luide muziek en hebben ze een feestje en tenslotte gaan ze naar huis waar de familie een feest voor hun houdt en een heleboel uitgenodigde mensen hun feliciteren.

Ik ben dus erg teleurgesteld dat ik deze supertoffe traditie niet kan meemaken. Maar mijn gastbroer nam wel studenten dus ik kon er toch een beetje deel van uitmaken. Ik ga ook zien of het misschien mogelijk gaat zijn om volgend jaar terug te komen om samen met mijn klas studenten te nemen.



Ik kan doen alsof...
Na deze festelijke gelegenheid was het voor mij tijd om mijn koffer te pakken voor een reisje naar Lapland. Een treinreis van 20 uur...

Ik had de eer gekregen om het yfu zweden instagram account over te nemen deze week. Daar vind je allerlei foto's van mijn avontuur daar. (https://instagram.com/yfusweden/)

vrijdag 12 juni 2015

Verandering, Måns, kleren en lievelingsplaatsen

Het was tijd voor wat verandering. Niks groot maar er moest toch iets gebeuren. Alles voelde zo misplaatst de laatste tijd dus ik dacht dat het zou helpen om te focuseren op een kleine verandering. Dus heb ik eindelijk mijn haar gekleurd! Een paar tinten donker. Gelukkig kon Sofie mij helpen want als ik het zelf had moeten doen was het niet goed gekomen. Ik ben zot tevreden.


Måns Zelmerlöw trad op en dat wouden we natuurlijk niet missen. Om eerlijk te zijn was het voor mij echt niet nodig om hem live te zien maar als mijn vrienden gingen kon ik wel meegaan. Ik was diep teleurgesteld in het  Zweedse publiek. Niemand danste of zong mee... Wij waren de enige wat het een beetje gênant maakte. Zijn optreden was in Gröna Lund, het pretpark midden in Stockholm en ik was zoveel meer geïnteresseerd in de attracties dan de Måns. Maar ik moest mij inhouden omdat ik de week daarop naar Grönan ging gaan en dus wat geld wou sparen.


Na het concert begaven we ons naar een van mijn lievelingsplekken. De stenen bij Zinkensdamn. Daar zaten we tot het weer licht begon te worden.


Ik heb al laten weten wat een fan ik ben geworden van de rommelmarkten hier. Maar degene waar ik onlangs naar toe ben geweest sloeg alles. Het was een heus feest. Heel Hornstull was vol! Ik heb zoveel gevonden voor niks! Wie wordt er nu niet blij van kleren? Alhoewel word ik niet zo blij van de gedachte aan hoe ik in godsnaam alles in een valies ga krijgen?

Een tijdje geleden toonde een vriendin van mij een verlaten spoorweg en ik vond dit een supercoole plaats om foto's te nemen dus de volgende passende gelegenheid nam ik Bosse mee naar daar. De foto's bleven wel goed maar blijkbaar bleek het een soort van drugsplaats te zijn. Beetje pijnlijk dat ik mijn gastpapa naar daar bracht.





Een paar dagen later nam ik toch ook mijn vrienden daar naar toe omdat het gewoon weg echt een coole plaats is. Ik denk dat dat over die drugsplek een beetje overdreven was.


Diezelfde dag hadden we onze klerenkasten een beetje proberen op te ruimen. Kleren uitgewisseld en kleren waarvan we beseften dat we niet mee naar huis konden nemen, gaan inleveren in de second hand afdeling van Monki. Daar kregen we een kortingsbon in ruil. Jammer genoeg ga ik die niet kunnen gebruiken (gewoonweg geen plaats voor meer kleren) dus heb ik er Sofie gelukkig mee kunnen maken.

We sloten de dag af met sushi op een van mijn andere lievelingsplekken. Dat wat Stockholm zo geweldig maakt is dat waar je ook bent je een prachtig uitzicht hebt!



maandag 8 juni 2015

Hej mamma en papa!

(Mamma met twee m'en is op zijn Zweeds, als iemand het zich zou afvragen.)

In het begin van het jaar zei ik altijd dat ik niet wou dat mijn ouders mij zouden komen bezoeken. Maar dat veranderde geleidelijk aan. Ik zag in dat ik hun alles wou tonen wat ik hier heb meegemaakt, vertellen was niet genoeg ik wou dat ook zij het konden beleven. Gelukkig zagen ook zij dit zitten en maakten ze een mooi weekend in mei een reisje naar het noorden.

Mijn hart bonsde in mijn keel toen ik in de lobby van hun hotel zat te wachten maar zodra ik hun uit de lift zag stappen, naar hun rende, geknuffeld had en een paar awkward woorden met hun had uitgewisseld, deden die negen maanden die we elkaar niet hadden gezien er helemaal niet toe. Niks was veranderd. 

Ze hebben mijn beste vriendin hier leren kennen in mijn favoriet café in Stockholm. Ze hebben het prachtig uitzicht vanuit mijn kamer kunnen bewonderen. Ze hebben mijn gastgezin leren kennen.

Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik daar wat stress voor had want het zijn vrij verschillende mensen maar het klikte ongelofelijk goed en dat maakte mij gelukkig.


Ik heb hun mijn school laten zien. Ze hebben de trappen naar de zevende verdieping mogen nemen zoals ik elke ochtend heb moeten doen.

Ik heb hun zo goed als al mijn favoriete plekken in Stockholm kunnen laten zien. Ondanks dat ze de beste gids mogelijk hadden, vonden ze het toch nodig om nog een kaart te moeten bovenhalen. 


Natuurlijk hebben we naar eurovision gekeken (Ja ik vind eurovision geweldig, don't judge.) en hoewel ik mij soms wel meer zweed voel dan belg, heb ik vooral voor België gesupporterd! Nu ik voor de eerste keer zelf op België kon stemmen moest ik daar toch gebruik van maken. Ik heb ook zowat al mijn Zweedse vrienden gestalkt om te stemmen en blijkbaar heeft het geholpen want we zijn wonderbaarlijk vierde geworden! En jaja Zweden eerst, dat was te verwachten.


In Beyond Retro heb ik mijn nieuwe favoriete jeans gevonden gesponsord door de mamma en de papa. Veel dank daar voor.

Mijn ouders trakteerden mijn gastgezin op een middag in Oaxen Slip een van de meest bekende restaurants in Stockholm! Mijn ouders waren overenthousiast over het varkenshoofd op de menu. Verrassend genoeg kregen ze ook mijn gastouders geïnteresseerd. Dus er werd een varkenshoofd besteld. Dit was het meest degoutante dat ik ooit gezien heb! Maar het viel blijkbaar wel in de smaak en er wordt nu twee weken later nog over gepraat.

Het werd stilletjes aan tijd om weer hejdå te zeggen. Ik ben zo blij dat ik hun mijn geliefde stad Stockholm heb kunnen laten zien, it was my absolute pleasure! Het was heel fijn om ze hier te hebben, zeker na de verschrikkelijk week die ik achter de rug had. Er kwamen echter een heleboel nieuwe emoties naar boven omdat het de bedoeling was dat mijn ouders Ruben gingen ontmoeten. Het is een wrede situatie en ik ben me er van bewust dat het er niet beter op wordt... Maar tijd heelt alle wonden zoals ze zeggen zeker. 

Hier zijn nog enkele fotootjes van het weekend:






Ahja ik maakte van de gelegenheid gebruik om een koffer met al mijn winterkleren mee naar huis te sturen. De katten zagen dit echter niet graag zitten. Ik denk dat zij mij meer gaan missen dan ik hun.




woensdag 3 juni 2015

De ergste week ooit

Ruben heeft het twee weken geleden met mij uitgemaakt. Ik heb het hier ongelofelijk moeilijk mee gehad en het doet nog steeds pijn. Zoveel wil ik hier eigenlijk niet overschrijven. Ik respecteer hem enorm hard. Hij is het beste wat me dit fantastische jaar is overkomen. Ik ben heel dankbaar voor wat wij samen hebben gehad.

Ik ben ook enorm dankbaar voor de steun die ik van alle fantastische mensen rondom mij heen heb gekregen. 


De voorbije weken heb ik vaak gewild dat iemand gewoon de tijd kon stilzetten...