(Mamma met twee m'en is op zijn Zweeds, als iemand het zich zou afvragen.)
In het begin van het jaar zei ik altijd dat ik niet wou dat mijn ouders mij zouden komen bezoeken. Maar dat veranderde geleidelijk aan. Ik zag in dat ik hun alles wou tonen wat ik hier heb meegemaakt, vertellen was niet genoeg ik wou dat ook zij het konden beleven. Gelukkig zagen ook zij dit zitten en maakten ze een mooi weekend in mei een reisje naar het noorden.
Mijn hart bonsde in mijn keel toen ik in de lobby van hun hotel zat te wachten maar zodra ik hun uit de lift zag stappen, naar hun rende, geknuffeld had en een paar awkward woorden met hun had uitgewisseld, deden die negen maanden die we elkaar niet hadden gezien er helemaal niet toe. Niks was veranderd.
Ze hebben mijn beste vriendin hier leren kennen in mijn favoriet café in Stockholm. Ze hebben het prachtig uitzicht vanuit mijn kamer kunnen bewonderen. Ze hebben mijn gastgezin leren kennen.
Ik moet eerlijk zijn en zeggen dat ik daar wat stress voor had want het zijn vrij verschillende mensen maar het klikte ongelofelijk goed en dat maakte mij gelukkig.
Ik heb hun mijn school laten zien. Ze hebben de trappen naar de zevende verdieping mogen nemen zoals ik elke ochtend heb moeten doen.
Ik heb hun zo goed als al mijn favoriete plekken in Stockholm kunnen laten zien. Ondanks dat ze de beste gids mogelijk hadden, vonden ze het toch nodig om nog een kaart te moeten bovenhalen.
Natuurlijk hebben we naar eurovision gekeken (Ja ik vind eurovision geweldig, don't judge.) en hoewel ik mij soms wel meer zweed voel dan belg, heb ik vooral voor België gesupporterd! Nu ik voor de eerste keer zelf op België kon stemmen moest ik daar toch gebruik van maken. Ik heb ook zowat al mijn Zweedse vrienden gestalkt om te stemmen en blijkbaar heeft het geholpen want we zijn wonderbaarlijk vierde geworden! En jaja Zweden eerst, dat was te verwachten.
In Beyond Retro heb ik mijn nieuwe favoriete jeans gevonden gesponsord door de mamma en de papa. Veel dank daar voor.
Mijn ouders trakteerden mijn gastgezin op een middag in Oaxen Slip een van de meest bekende restaurants in Stockholm! Mijn ouders waren overenthousiast over het varkenshoofd op de menu. Verrassend genoeg kregen ze ook mijn gastouders geïnteresseerd. Dus er werd een varkenshoofd besteld. Dit was het meest degoutante dat ik ooit gezien heb! Maar het viel blijkbaar wel in de smaak en er wordt nu twee weken later nog over gepraat.
Het werd stilletjes aan tijd om weer hejdå te zeggen. Ik ben zo blij dat ik hun mijn geliefde stad Stockholm heb kunnen laten zien, it was my absolute pleasure! Het was heel fijn om ze hier te hebben, zeker na de verschrikkelijk week die ik achter de rug had. Er kwamen echter een heleboel nieuwe emoties naar boven omdat het de bedoeling was dat mijn ouders Ruben gingen ontmoeten. Het is een wrede situatie en ik ben me er van bewust dat het er niet beter op wordt... Maar tijd heelt alle wonden zoals ze zeggen zeker.
Hier zijn nog enkele fotootjes van het weekend:
Ahja ik maakte van de gelegenheid gebruik om een koffer met al mijn winterkleren mee naar huis te sturen. De katten zagen dit echter niet graag zitten. Ik denk dat zij mij meer gaan missen dan ik hun.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten