Vandaag is het eerste advent en nu kan de kerstmaand echt beginnen! Hier zijn ze er toch iets vroeger mee begonnen. Te vroeg als je het mij vraagt. Begin november was er al overal non-stop kerstmuziek te horen en je kon op diverse plaatsen al bij de Kerstman op de schoot zitten. Ik hou van Kerstmis, echt waar! Maar als je zo vroeg begint, ben je het toch al beu tegen de tijd dat het echt Kerstmis is? Godzijdank heeft mijn gastgezin de kerstdoos vandaag pas uit de kelder gehaald, zoals het hoort.
Maar dat is nu eenmaal een deel van de Zweedse cultuur. Twee weken geleden heb ik een ander deel van de Zweedse cultuur kunnen meepikken. Ik ben naar een ijshockeymatch geweest! Supertof! Ik ben niet zo'n sportfanaat maar af en toe vind ik het wel interessant. Zeker omdat het iets nieuw was. Natuurlijk supporterde ik voor het team waar Bosse voor supporterde. Het hielp ook wel dat net zijn team de Belgische driekleur als teamkleur had. Helaas verloren ze op het laatste nippertje... Maar zelfs ik, die niks weet van sport in het algemeen, zag dat zij duidelijk veel beter waren! Het grappige (pijnlijke) was dat we net in dat deel van het stadium zaten waar de tegenpartij supporterde. Ik raad het ook aan als je nieuwe Zweedse scheldwoorden wil leren.
Nog iets waar ik niets van af weet is zingen. In de les stem moesten we zingen. In groep vond ik het niet erg maar nu moesten we plots solo zingen. Het is niet zo dat ik ongelofelijk slecht zing maar zodra ik voor 'echt' moet zingen dan zing ik sowieso tien keer slechter. Dus solo voor de klas zingen zag ik niet echt zitten. Toen ik dit aan mijn vrienden vertelde, kreeg ik heel veel 'haha' na elkaar als reactie. Zegt genoeg denk ik. Gelukkig moest ik deze angst uiteindelijk toch niet onder ogen komen en mocht ik alleen voor de leerkracht zingen, klonk waarschijnlijk even slecht als voor meer mensen maar minder pijnlijk voor mij.
Zingen laat ik liever aan professionals over. Ik keek echt uit naar het concert van George Ezra maar helaas werd het verplaatst. Heel erg spijtig maar aan de andere kant kwam het ook wel een beetje gepast. Diezelfde dag heb ik mijn eerste toneelvoorstelling met het school.
We voeren in kleine groepjes elk een verhaal uit de noordse mythologie op. Mijn groepje heeft Balder 's dood gekozen. We hebben zelf het script moeten schrijven en heel het stuk in elkaar moeten zetten. Heel erg tof alhoewel het in de praktijk niet altijd zonder een beetje drama verloopt. We moesten als opdracht ook een brief schrijven als ons karakter. Ik heb die verdomde brief vijf keer moeten schrijven. Dit is wat er gebeurd als ik een beetje fancy probeer te doen en de kanten wil verbranden. Plots gaat het vuur door de tekst, panikeer ik en komt Lena aangesneld en steekt de brief onder de kraan.
Het is kindertheater en dat maakte me toch een beetje nerveus. Hoewel ik het gevoel krijg dat de Zweedse kinderen misschien niet zo vervelend zijn als ik misschien denk. Toen ik op de metro zat te lezen kwamen er drie kinderen rond de 10-12 jaar naast mij zitten. Ik hoorde een van hen 'ssst, ze leest' zeggen en achteraf excuseerde het meisje zich omdat ze luidruchtig waren geweest.
In België heeft mijn super klasje een reünie gehouden met enkele leerkrachten. Het zag er gezellig uit en ik vond het erg jammer dat ik er niet bij kon zijn. We probeerden te skypen maar de kwaliteit laat meer dan 1 minuut niet toe... Toch heb ik iedereen 'soort van' gezien en dat is wat telt.
Met school hier ben ik naar een soort van beurs geweest waar alle universiteiten brochures staan uit te delen. Daar werd mijn tweede dipje van het jaar een feit. Ik ga er niet echt op in gaan maar het komt erop neer dat ik veel schrik heb voor volgend jaar. Ik ben heel erg dankbaar dat ik hierover met mijn gastgezin kon praten. Ook na met mijn ouders gepraat te hebben, ben ik een heel deel gerustgesteld. Het is oké om niet altijd een duidelijk plan te hebben.
Op dezelfde dag als mijn broer zijn verjaardag (mijn kleine broer wordt ook ouder...) vierde de muziekschool, waar Lena directrice van is, hun 60 jaarsjubileum en daar hoort natuurlijk een concert bij. Het was super tof om te zien waar Lena heel de tijd mee bezig is. Het concert was een groot succes. Ik was blij dat ik erop een of andere manier ook deel vanuit kon maken. Ik heb bijna twee uur programmaboekjes gevouwen en ze daarna staan uitdelen. Ik zag er in ieder geval professioneel uit.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten