Vrijdagavond

Vrijdagavond was er een feestje waar sommigen van de klas naartoe zijn gegaan en wat heb ik in de plaats gedaan? In mijn pyjama, onder een dekentje, met een kop thee naar heel seizoen 1 van modern family gekeken. Een echt feestbeest ik!

Ik voel me de laatste tijd vaak moe. In de metro val ik bijna in slaap en als ik thuis kom, slaap ik een uurtje maar daarna voelt het alsof ik twee dagen heb geslapen en me nog steeds moe voel. Het nieuwe is er van af en ik ben niet meer so excited over alles en dan haalt de vermoeidheid me in. Op Zweeds vlak gaat het elke dag beter. In het begin moest ik me echt concentreren om een gesprek te kunnen volgen maar nu kan ik zelfs dingen opvangen als ik niet actief aan het luisteren ben. Om te weten waar ik sta met mijn Zweeds heb ik een taaltest gedaan en het resultaat mocht er wel zijn. Toch heb ik me ook ingeschreven voor een cursus. Qua spreken en verstaan gaat het al goed maar vraag me niet om werkwoorden te verbuigen en de juiste voorzetsels te gebruiken. En op het einde van dit jaar wil ik de taal helemaal onder de knie hebben en grammatica hoort daar nu eenmaal ook bij.

Nu ik het toch over taal heb. Salamander (Belgische reeks) wordt hier op tv uitgezonden. Het is ongelofelijk ontspannend om naar Nederlands te kunnen luisteren. En het is ook tof voor mijn gastgezin. Ik had Bosse het scheldwoord godverdomme aangeleerd (omdat hij erachter gevraagd had, niet omdat ik een slecht persoon ben) en het is een beetje gênant hoe vaak het gebruikt wordt in een aflevering en zeker als dat het enige woordje is dat hij herkent.

Om terug te komen op dat feestje. Vorig weekend was ik op zo'n feestje en het is gewoon echt niet mijn ding. Jongeren die midden in de nacht, ergens in een random park op de grond zitten hangen, roken en drinken. En dan komt daar nog is bovenop dat ik niemand ken. Voor ik in dat random park terecht gekomen was, was het eerst de nollning van de eerste jaars (eerste jaars van gymnasium = vierde jaars bij ons). Een soort van inwijding voor de nieuwen wat dus tegelijk ook een soort van inwijding was voor mij. Het leek een beetje op het stadsspel van de 100-dagen. Ze moesten punten verzamelen door uitdagingen aan te gaan. Zo hebben ze in de metro luidkeels 'My Heart Will Go On' gezongen, naar de lucht gestaard totdat voorbijgangers ook zouden kijken, mensen die aan het roken waren gewaarschuwd voor de schadelijkheid ervan,... Er zaten ook enkele meer choquerende uitdagingen bij... Soms ging het er voor mij persoonlijk wat over.

 

Op een vrijdagavond blijf ik dan liever thuis.

 

(Heb ik nu thuis geschreven? Zo voelt het wel al aan.)